+ Ks. Prałat dr Ludwik Wrzoł, ur. 1881 † 1940,
rektor semin. duch. w Widnawie
(zginął w obozie koncentracyjnym w Mauthausen Gusen)

 Urodził się 27 grudnia 1881 w Zabrzegu k. Bielska jako syn rolnika Michała i Jadwigi z d.Żmij. Nauki początkowe pobierał w miejscowej szkole ludowej o tradycjach polskich. 28 czerwca 1900 zdał maturę w Bielsku i podjął studia teologiczne w Widnawie. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 lipca 1904 z rąk kard. Georga Koppa w kaplicy seminaryjnej. Tam też pozostał, najpierw jako wikary, a od 1 października 1905 jako prefekt miejscowego konwiktu chłopięcego.
Z dniem 18 stycznia 1908 powierzono mu naukę religii w szkołach ludowych w Bielsku. Kiedy jednak w tym samym roku cieszyński wikariat generalny zaproponował go na katechetę do tamtejszej szkoły realnej, bielski magistrat odrzucił kandydaturę ks. Wrzoła z powodu jego polskiego nastawienia. Wobec tego zgłosił się za radą biskupa na dalsze studia w Instytucie Biblijnym w Wiedniu i po uzyskaniu 19 listopada 1910 doktoratu z biblistyki, został profesorem Wyższego Seminarium Duchownego w Widnawie. 8 marca 1920 poprosił o zwolnienie, gdyż chciał objąć posadę wykładowcy filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Bp Bertram nie chciał jednak utracić wybitnego naukowca i pedagoga oraz autora licznych polskich broszurek o treści religijnej i odmówił jego prośbie, a w 1933 roku zamianował go rektorem widnawskiego seminarium (1933-1938).
W 1922 roku powierzono mu obowiązki egzaminatora prosynodalnego, a nieco później mianowano promotorem sprawiedliwości, obrońcą węzła małżeńskiego, sędzią prosynodalnym, cenzorem ksiąg religijnych, członkiem Consilium Vigilantiae oraz inspektorem nauczania religijnego w polskich szkołach średnich. W uznaniu zasług otrzymał godność tajnego szambelana papieskiego (1933) i papieskiego prałata domowego (1937).
Po zajęciu Czechosłowacji przez Hitlera musiał uchodzić i schronić się w polskim Cieszynie, gdzie jako profesor znalazł zajęcie w gimnazjum. W 1939 roku przez krótki czas zastępował proboszcza w Kończycach Wielkich, a w październiku katowicka Kuria Diecezjalna zleciła mu administrację parafii w Ligocie pod Bielskiem.
Tutaj aresztowano go 12 maja 1940 i po torturach w więzieniach w Bielsku i Cieszynie przetransportowano do obozu w Dachau (numer obozowy 12368), a stamtąd do kamieniołomów w Gusen, gdzie 30 września 1940 zginął śmiercią męczeńską.
W 2008 roku, z inicjatywy biskupa diecezji bielsko-żywieckiej Tadeusza Rakoczego, wszczęto proces informacyjny na etapie diecezjalnym, mający doprowadzić do jego wyniesienia na ołtarze.
web stats stat24
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Copyright © 2005-2015 All Rights Reserved