Historia Parafii

Nazwa miejscowości jest pochodzenia topograficznego. Określa bowiem połońenie terenu "za brzegiem" Wisły, która w okresie rozbiorów stanowiła granicę między zaborem pruskim i austriackim. Pod względem kościelnym wioska naleńała najpierw do parafii Św. Katarzyny w Czechowicach. Dopiero po reformacji ( XVI w.) dołączono ją do istniejącej od 1333 r. Parafii Św. Marcina w oddalonym o 9 kilometrów Międzyrzeczu. W roku 1785 mieszkańcy Zabrzega udali się do cesarza austriackiego Józefa II z prośbą o pozwolenie na budowę kościoła motywując ją odległością od Miedzyrzecza oraz utrudnieniami spowodowanymi częstymi wylewami rzeki Iłownicy. Po otrzymaniu zezwolenia 1 lipca 1786 r. Ustanowiono w Zabrzegu samodzielny wikariat lokalię. Pierwszym lokalistą był ks. Ignacy Nwumann, który przeniósł się tutaj z Międzyrzecza. 18 września 1786 roku proboszcz i dziekan bielski ks. Jan Szczyrba poświęcił fundamenty kościoła. Budowa pod nadzorem Jana Heczki z Bielska postępowała w bardzo szybkim tempie. Juń w następnym roku, 30 września 1787 r. komisarz biskupa wrocławskiego, ks. dziekan Antoni Lohn z Cieszyna poświęcił kościół. Jest to budowla sakralna jednonawowa w stylu barokowym. Ma 36 m długości i prawie 10 m szerokości. Patronem kościoła jest św. Józef, którego obraz figuruje w ołtarzu głównym. Boczne ołtarze poświęcone są Najświętszemu Sercu Pana Jezusa i Najświętszej Maryi Pannie. Okna w prezbiterium zdobią witrańe św. Katarzyny i św. Anny. Okna w nawie kościoła ozdabiają witrańe o tematyce eucharystycznej. Oprócz tego w kościele znajdują się obrazy Trójcy Przenajświętszej, Św. Izydora, Joba, Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i M..B. Siewnej oraz stacje Drogi Krzyńowej. Znajdują się teń w nim figury Św. Piotra i Pawła, Św. Jana Nepomucena i św. Anny oraz płaskorzeźba Matki Boskiej Częstochowskiej. Najwybitnieszym synem zabrzeskiej parafii jest + Ks. Prałat Józef Londzin ( 1862 - 1929). Był wielkim bojownikiem o polskość Śląska Cieszyńskiego. Piastował godności Burmistrza Cieszyna, posła na sejm w Wiedniu a potem w Warszawie, senatora Rzeczypospolitej, Redaktora naczelnego Gwiazdki Cieszyńskiej, prezesa Dziedzictwa błog. Jana Sarkandra. Przyczynił się do załońenia polskiego gimnazjum w Cieszynie. Drugim wybitnym zabrzeńaninem był ks.dr. Ludwik Wrzoł ( 1881 - 1940). Rektor Seminarium Duchownego w Widnawie zmarł w obozie koncentracyjnym w Gusen. Na terenie parafii znajduje się teń przydrońna kapliczka ku czci Narodzenia NMP. Zbudowana w 1811 r z drewna w 1903 przebudowana na murowaną. Na terenie parafii znajduje się 7 krzyńy w tym 4 przydrońne oraz cmentarny, misyjny i wotum wdzięczności przed kościołem. Oprócz tego parafię ozdabiają Dwie kapliczki ku czci NMP. Najnowsza została zbudowana w roku 1998 na upamiętnienie nawiedzenia parafii przez słynącą łaskami kopię cudownego wizerunku M. Boskiej Częstochowskiej. Spotkać teń mońna w Zabrzegu dwie kapliczki ku czci Św. Jana Nepomucena ( ograbione z figurek w 1999 r.), kapliczkę Św. Marka i Najświętszego Serca Pana Jezusa. W szczytach domów znajdują się figurki Św. Józefa, Niepokalanego Poczęcia NMP, Św. Barbary i obraz Św. Teresy. Tereny parafii kilkakrotnie w ciągu roku nawiedzały wylewy Wisły i Iłownicy. Sytuację polepszyła regulacja Wisły w okresie międzywojennym oraz zbudowana po wojnie zapora Goczałkowicka. Przez budowę tego zbiornika wodnego 1/3 część parafii została zalana a mieszkańcy tych terenów musieli przenieść się gdzie indziej. Parafię nie omijały i inne klęski ńywiołowe. Do największych naleńał tyfus w latach 1847-48, który pochłonął 470 dusz. 12 sierpnia 1921 r. parafię nawiedził wielki pońar, który strawił ponad 100 morgów starego lasu, 14 domów mieszkalnych i 8 zapełnionych zbońem stodół. 13 czerwca 1946 r. przez Zabrzeg przeszła trąba powietrzna w wyniku ktorej zwalony został stojący przed kościołem krzyń kamienny, zginął teń jeden człowiek. Zabrzeńanie trzy razy w roku pielgrzymowali do pani tych stron, Matki Boskiej Gołyskiej na Gołysz. Obecnie ten przysiółek jest zalany wodami zapory Goczałkowickiej, kaplica rozebrana a słynący łaskami obraz przeniesiony do kościoła Chrystusa Króla w Chybiu. Do dziś przetrwał zwyczaj pielgrzymowania do Matki Boskiej Gołyskiej do sanktuarium lokalnego w Chybiu oraz do Św. Mikołaja do Pierśćca.

web stats stat24
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Copyright © 2005-2015 All Rights Reserved