ks. Prałat Tadeusz Brandys - emerytowany proboszcz par. św. Katarzyny w Braniewie

 Urodził się 2 marca 1936 roku w Zabrzegu koło Bielska w diecezji Katowickiej, jako syn ogrodnika Franciszka i Marii Kubiś, bogobojnych i religijnych rodziców jedenaściorga dzieci. Ochrzczony został w trzy dni po urodzeniu w miejscowej parafii, pierwszą Komunię św. przyjął w 1946 roku, bierzmowanie w 1950.

Szkołę podstawową ukończył w Zabrzegu w 1951 roku, w latach 1952-1957 Niższe Seminarium Duchowne św. Jacka w Katowicach, złożył tam kościelny egzamin dojrzałości i zapisał się na kurs przygotowawczy Śląskiego Seminarium Duchownego w Tarnowskich Górach. Po trzech miesiącach wrócił do domu zastąpić ojca. W 1959 roku zdobył świadectwo dojrzałości liceum ogólnokształcącego dla pracujących w Katowicach i dalsze studia filozoficzne i teologiczne odbył w Warmińskim Seminarium Duchownym w Olsztynie w latach 1959-60 i 1964-1970. W przerwie pracował w zakładach chemicznych w Oświęcimiu oraz zakładach rowerowych w Czechowicach-Dziedzicach jako zaopatrzeniowiec. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk ówczesnego administratora apostolskiego diecezji warmińskiej Biskupa dr Józefa Drzazgi w 1970 roku.

Jako wikariusz pracował w parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Malborku u księdza proboszcza Feliksa Sawickiego 1970-1973, w parafii św. Jerzego w Kętrzynie u księdza proboszcza Augustyna Flejszera 1973-1975. W latach 1975-1979 administrował wikariatem wieczystym w Karolewie-Czernikach. Pokonał opór władz kupując wóz mieszkalny za wzorem wielkopolskiego chłopa Michała Drzymały i wbrew piętrzącym się trudnościom wybudował w Karolewie plebanię.

Jako rektor kościoła św. Katarzyny w Braniewie podjął w roku 1979 dzieło odbudowy zniszczonego podczas wojny kościoła, w 1982 roku został administratorem parafii, a w 1986 dziekanem dekanatu Braniewo. Odbudował także kościoły w Żelaznej Górze i Gronowie, wybudował kościół z plebanią w Szylenach. Był kapelanem braniewskiego domu prowincjalnego sióstr katarzynek, szpitala powiatowego, komendy rejonowej straży pożarnej, powiatowej komendy policji, i zakładu karnego.

W więzieniu opiekował się ofiarami stanu wojennego, wśród nich ks. Sylwestrem Zychem, który po uwolnieniu przyjeżdżał do Braniewa i stąd udał się w swą ostatnią podróż do Gdańska, na przyjazd prezydenta Francji, generała Karola Andrzeja de Gaulle, znaleziony martwy na Mierzei, rozpoznany ze zdjęcia przez Braniewian.

Przyczynił się do odszukania relikwii Reginy Protmann, założycielki Zgromadzenia Sióstr Świętej Katarzyny Dziewicy i Męczennicy. Wraz z Arcybiskupem Metropolitą Warmińskim Dr Edmundem Piszczem, burmistrzem miasta Braniewa senatorem Tadeuszem Kopaczem i przewodniczącym braniewskiej rady miejskiej Jerzym Welke jeździł do Rzymu, zapraszając Papieża Jana Pawła II na beatyfikację do Braniewa. Po dokonanej w Warszawie beatyfikacji przystosował braniewski kościół św. Katarzyny na sanktuarium Błogosławionej Reginy, jako już patronki miasta Braniewa.

Był entuzjastą, a póki siły pozwalały także pieszym uczestnikiem, warmińskich pielgrzymek na Jasną Górę. Braniewianie brali udział od 1984 roku wyruszając wspólnie z Olsztyna. Potem zdobyli się na samodzielną grupę dojeżdżając jeszcze do Olsztyna. W duchu wdzięczności od beatyfikacji Błogosławionej Reginy, pielgrzymują z samego Braniewa, łącząc się z innymi grupami w sanktuarium Matki Boskiej w Gietrzwałdzie.

W 1987 roku został kanonikiem honorowym Warmińskiej Kapituły Katedralnej, w 1993 roku papieskim kapelanem honorowym, a w 2005 prałatem honorowym Jego Świątobliwości Papieża Benedykta XVI. Odbudowaną katedrę św. Katarzyny Papież Jan Paweł II w dniu 10 II 2001 roku podniósł do godności Bazyliki Mniejszej. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odznaczył Księdza Tadeusza Brandysa srebrnym krzyżem zasługi, Minister Kultury i Sztuki złotą odznaką za opiekę nad zabytkami, Miasto Braniewo obdarzyło honorowym obywatelstwem.

Arcybiskup Metropolita Warmiński Dr Wojciech Ziemba, przychylając się w dniu 18 czerwca 2007 roku do prośby o zwolnienie ze stanowiska proboszcza, pisał: Równocześnie dziękuję Księdzu Prałatowi za 28 lat gorliwej pracy duszpasterskiej w Braniewie najpierw jako Rektora a później Proboszcza parafii św. Katarzyny w Braniewie. W tym czasie dzięki zaangażowaniu Księdza Prałata udało się odbudować i zrekonstruować braniewską katedrę. Dziełem księdza Prałata są także: budowa plebanii w parafii św. Katarzyny, odbudowa kościoła w Żelaznej Górze, współudział w odbudowie kolegiaty w Pierzchałach, współudział w budowie kościoła parafialnego w Szylenach i Gronowie. Znane jest także zaangażowanie Księdza Prałata w starania, które doprowadziły do beatyfikacji Reginy Protmann. To tylko niektóre z licznych zasług Księdza Prałata dla Archidiecezji Warmińskiej. Wkład Księdza Prałata w życie religijne i kościelne Braniewa jest ogromny. Dostrzegli to moi poprzednicy Biskupi Warmińscy i Stolica Apostolska.

Zmarł 19 stycznia 2010 w Braniewie, nazajutrz po uroczystości Błogosławionej Reginy. Importę do Bazyliki św. Katarzyny poprowadzi 21 stycznia 2010 roku (o godz. 16.oo) biskup Julian Wojtkowski, eksportę na cmentarz komunalny 22 stycznia 2010 roku (msza św. pogrzebowa o godz. 11.oo) biskup dr Jacek Jezierski.

Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.

Biskup Julian Wojtkowski
web stats stat24
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Copyright © 2005-2015 All Rights Reserved